Tag - مشکل جنسی

بیماری آزاردهنده ای به نام پیش‌ فعالی جنسی

بیماری آزاردهنده ای به نام پیش‌ فعالی جنسی

بیماری آزاردهنده ای به نام پیش‌ فعالی جنسی

درمان بیش‌فعالی جنسی شامل روان‌درمانی، رفتاردرمانی و دارودرمانی است که معمولا با توجه به شرایط فرد در مورد نوع درمان تصمیم گرفته می‌شود. در روان‌درمانی و رفتاردرمانی برای مشخص شدن آثار مثبت درمان به گذشت زمان نیاز است.

بیش‌فعالی جنسی، بیماری آزاردهنده‌ای برای خود فرد و اطرافیان وی و جامعه محسوب می‌شود و اگر به‌درستی با آن برخورد و درمان نشود باعث بروز مشکل‌های عدیده‌ای خواهد شد. در علم روان‌پزشکی این حالت، بیماری بالقوه خطرناکی به شمار می‌رود. مرد مبتلا به بیش‌فعالی جنسی ممکن است علاوه بر واردشدن به رابطه جنسی که از نظر عرف طبیعی است، وارد روابط و رفتارهای غیرطبیعی شود.

مشخصات مردانی که دارای بیش‌فعالی جنسی هستند، عبارت است از:

این بیماران دارای احساس «فوریت جنسی» هستند و احساس نیاز جنسی آنها باید بلافاصله برطرف شود. معمولا این احساس قابل‌کنترل نیست.این بیماران اگرچه وارد رابطه جنسی متعدد می‌شوند ولی رضایت جنسی پیدا نمی‌کنند و ممکن است لذت جنسی را هم تجربه نکنند.نیاز جنسی مداوم، پایدار و کنترل‌نشدهرفتار نامناسب در مواجهه با دیگران

خودارضایی مکرر

رفتار و صحبت هرزه‌

یکی از خصوصیات این بیماران این است که تمایلات جنسی آنها محدود به یک فرد نیست بلکه معطوف به هر فردی می‌تواند باشد. یکی از مواردی که در آن بیش‌فعالی جنسی زیاد دیده می‌شود، خانه سالمندان است. حدود ۵۰ درصد ساکنان خانه سالمندان دچار بیماری آلزایمر هستند و حدود ۴ درصد این بیماران دارای بیش‌فعالی جنسی یا رفتار جنسی تهاجمی هستند که باعث ایجاد آزار و اذیت برای خود، فامیل و کارکنان می‌شوند.

 

علل
دانشمندان بر این عقیده هستند که علت این بیماری عدم تعادل در مواد بیوشیمیایی مغز است. سروتونین، دوپامین و نورآدرنالین از جمله رابطه‌های عصبی هستند که در مغز وجود دارند. این مواد بیوشیمیایی خلق و رفتارهای جنسی را کنترل می‌کنند. برخی علل شناخته‌شده در بروز این بیماری موثراست که در زیر توضیح داده می‌شوند ولی در تعدادی از موارد نیز به‌رغم بررسی‌های وسیع علتی برای آن یافت نمی‌شود:

بیماری آلزایمر: یکی از علل مهم بیش‌فعالی جنسی بیماری آلزایمر است.

بیماری پارکینسون: یکی از علل مهم بیماری بیش‌فعالی جنسی است و معمولا علت آن نیز داروهایی است که این بیماران مصرف می‌کنند.

بعضی انواع صرع (تشنج یا غش): لوب گیجگاهی و لوب پیشانی مغز، میل جنسی را کنترل می‌کنند هر نوع بیماری در این مناطق ممکن است باعث برداشته شدن مهار جنسی و منجر به بیش‌فعالی جنسی شود.

اعمال جراحی: مخصوصا جراحی‌هایی که روی نواحی به‌خصوصی از مغز انجام می‌شود.

سکته مغزی:
این بیماری نواحی به‌خصوصی از مغز را گرفتار می‌کند؛ مثلا لوب گیجگاهی مغز.

بیماری‌های خاص: برخی بیماری‌های اعصاب و روان مانند اختلال دوقطبی و بیماری ام‌اس و همین‌طور مصرف بعضی‌از داروهای اعصاب و روان می‌تواند منجر به بروز بیش‌فعالی جنسی شود.

 

تشخیص
این بیماری معمولا شروع تدریجی دارد. اگر فرد احساس کند که تمایل غیر قابل کنترل و اجباری به رابطه جنسی دارد، باید بلافاصله با متخصص مربوطه مشورت کند چون با گذشت زمان بیماری تشدید می‌یابد.

 

در ادامه تعدادی سوال مطرح می‌شود که اگر پاسختان به هر کدام از آنها مثبت باشد، حتما باید با متخصص مربوطه مشورت کنید:
آیا از کنترل تحریکات جنسی‌تان ناتوان هستید؟

آیا رفتار جنسی شما باعث آسیب به رابطه با همسر، شغل و موقعیت اجتماعی شما شده است؟

آیا همیشه به فکر داشتن رابطه جنسی هستید حتی اگر نخواهید به آن فکر کنید؟

 

در صورت وجود هر یک از موارد زیر نیز بلافاصله به متخصص مربوطه مراجعه کنید:
اگر رفتارهای جنسی کنترل‌نشده شما باعث آسیب و زیان می‌شود.

اگر دچار بیماری دوقطبی هستند و رفتارهای جنسی شما قابل کنترل نیستند.

اگر دارای افکار خودکشی هستید.

وجود برخی عوامل، فرد را مستعد ابتلا به بیش‌فعالی جنسی می‌کند که به آنها عوامل خطرساز می‌گویند. مهم‌ترین آنها عبارتند از:
سوء مصرف مواد و الکلداشتن یک بیماری اعصاب و روانسابقه سوء استفاده جنسی 

برخی علایم نیز می‌توانند علایم هشداردهنده بیش‌فعالی جنسی محسوب شوند؛ از جمله:
روابط جنسی هرزه و خارج از خانواده

نداشتن رابطه عاطفی در رابطه جنسی

خود ارضایی مکرر

لذت بردن از آزار دادن و آزار دیدن در رابطه

 

عوارض
بیش‌فعالی جنسی دارای عوارض خطرناک و گاه جبران‌ناپذیری است؛ از جمله: از هم پاشیدن خانواده، از دست دادن شغل، دستگیری و رفتن به زندان، اعتیاد به موادمخدر و الکل، ابتلا به بیمارهای آمیزشی مثل ایدز و هپاتیت و انتقال آن به همسر و جامعه، ابتلا به بیماری‌های روانی مثل افسردگی و از دست دادن پس‌انداز مالی و مشکلات مالی.

 

درمان
درمان بیش‌فعالی جنسی شامل روان‌درمانی، رفتاردرمانی و دارودرمانی است که معمولا با توجه به شرایط فرد در مورد نوع درمان تصمیم گرفته می‌شود. در روان‌درمانی و رفتاردرمانی برای مشخص شدن آثار مثبت درمان به گذشت زمان نیاز است.
اگر لازم است روان‌درمانی یا رفتاردرمانی برای بیمار انجام شود، بهتر است توام با دارودرمانی باشد زیرا آثار مثبت درمان زودتر نمایان می‌شود و تا حدودی بیمار را از مشکلات رهایی می‌دهد و می‌تواند درمان خود را دنبال کند. گاهی لازم است این بیماران بستری و درمان شوند تا از خطرات این بیماری کاسته و بیمار تحت کنترل باشد. برای دارودرمانی انواع داروهای زیاد و موثر وجود دارند که می‌توان برای بیمار تجویز کرد.

 

 

اسلام و مسائل جنسی جوانان

اسلام و مسائل جنسی جوانان

اسلام و مسائل جنسی جوانان

دوران نوجوانی یک از  حساسترین و مهمترین دوران در زندگی هر شخصی است در این دوران است که تمایلات جنسی شکل میگیرد و دلبستگی شکوفا میشود و شخص دچار هراسهای جنسی میشود و ترس از ارضای جنیب, عصبانیت  با بوجود آمدن مشکلات جنسی  آشکار میشود ببینیم دین مبین اسلام برای اینکه مشکلی در دوران نوجوانی پیش نیاید  چه روشهایی را در دوران نوجوانی پیشنهاد میکند

اسلام برای جلوگیری از وقوع مشکلات جوانان، راه های زیر را پیشنهاد می‌کند که عمدتاً جنبه پیشگیرانه دارد.

۱- اصلاح روابط خانوادگی:خانواده مهم ترین پناهگاه برای جوانان است.

۲- جلوگیری از سرزنش بیجا:سرزنش بی‌جا آتش لجاجت وخصومت نوجوان را شعله ور می‌سازد. امام علی (ع) می‌فرمایند:( الافراط کم الملامه یشیب نیران اللجا. ) یعنی زیاده روی در سرزنش، هر دم و ساعت فرزند خود را ملامت کردن، آتش لجاجت و سرکشی را در آنان شعله ور می‌سازد.

۳- ایجاد اسوه و الگوی مناسب برای جوانان: (رفتار کودکان در اثر رفتار درست والدین محفوظ می‌ماند).  وقتی والدین رفتار درستی نداشته باشند نمی‌توان از جوانان انتظار رفتار مناسب را داشت.

۴- انتخاب دوستان مناسب:افراد تابع عقیده دوست خود هستند پس مواظب باشید با چه کسی دوست می‌شوند.

۵- اصلاح اجتماعی و ایجاد زمینه مساعد تربیتی:جامعه فاسد باعث تباهی جوانان می‌گردد. اصلاح قانون اجتماعی یکی از طرق پیشگیری از انحرافات جوانان است. جوانان گاهی نمی‌خواهند تشریفات وآداب معمول را دنبال کنند و نباید آنان را به رعایت آداب دست و پاگیر مجبور ساخت.

۶- تشویق جوانان به بهره وری از دوران جوانی : باید جوانان راتشویق کرد که از این دوره کمال استفاده راببرند و به آن ها گوشزد شود که دانشمندان بزرگ، بیش ترین موفقیت خودرا بهره گیری صحیح از دوره جوانی خود می‌دانند.

 ۷- پرکردن اوقات فراغت: از آن جا که یکی از علل عمده انحراف جوانان، بیکاری است، لازم است اوقات فراغت به شکل مناسب پر شود مثل شرکت کردن در رشته های مختلف ورزشی ( شنا، ورزش رزمی، تیراندازی و. . .  ).

۸- تربیت برای عزت نفس و تسلط بر خویشتن : در دورۀ جوانی قوای شهوانی در نهایت قدرت خود هستند،  اگر جوانان مطیع شهوت خود گردند خود را به هلاکت می‌اندازند.

این دردهای جنسی را جدی بگیرید

این دردهای جنسی را جدی بگیرید

این دردهای جنسی را جدی بگیرید

اگر در طول رابطه جنسی خود و یا قبل و بعد از آن دچار درهایی می شوید آنها را جدی بگیرید و به راحتی از آنها نگذرید.برای کامل شدن اطلاعاتتون در این زمینه شایع ترین دردهای جنسی را در زیر مشاهده نمایید و اگر دچار این نوع درد های شدید، توجه ویژه ای به آن نمایید.

یکی از این بیماری ها پریاپیسم است.پریاپیسم به معنی نعوظ طولانی مدت و مداوم آلت تناسلی است که ناشی از تحریک جنسی  نباشد و معمولا دردناکم است.این بیماری زیاد شایع نیست ولی نیاز به درمان فوری دارد در غیر این صورت به آسیب بافتی می‌انجامد و در نتیجه، فرد در آینده، هنگام برانگیختگی جنسی، نعوظ نخواهد داشت. پریاپیسم بیش از همه در پسران ۵ تا ۱۰ سال و مردان ۲۰ تا ۵۰ سال دیده می‌شود…..

پریاپیسم انواع متعددی دارد که در هر یک از این انواع، علایم بیماری تا حدی متفاوت‌اند:
پریاپیسم ایسکمیک
پریاپیسم ایسکمیک یا پریاپیسم با جریان خون کم، نوعی از این بیماری است که در نتیجه اشکال در خروج خون از آلت تناسلی رخ می‌دهد.
• علایم: نعوظ‌های ناخواسته‌ای که بیش از ۴ساعت به طول می‌‌انجامد و تنه آلت سفت می‌شود اما معمولا نوک آن (حشفه) نرم می‌ماند. این نوع، بسیار دردناک است.
پریاپیسم غیرایسکمیک
این نوع هنگامی رخ می‌دهد که مقدار زیادی خون به داخل آلت تناسلی وارد می‌شود.
• علایم: نعوظ ناخواسته‌ای که دست کم ۴ساعت به طول می‌انجامد، بدون سفتی تنه آلت. نعوظی که به تحریک جنسی مرتبط نیست یا پس از تحریک جنسی بیش از حد تداوم پیدا می‌کند و معمولا بدون درد است.
پریاپیسم عودکننده
پریاپیسم عودکننده، شکلی از پریاپیسم ایسکمیک است که فروکش کرده و دوباره عود می‌کند.
• علایم: این نوع معمولا دردناک است و عموما کمتر از ۳ ساعت طول می‌کشد.
کی باید رفت دکتر؟
در صورتی که نعوظ بیش از ۴ساعت طول بکشد باید به اورژانس بیمارستان مراجعه کرد.
اگر دچار نعوظ دردناک مداومی می‌شوید که خود به خود در کمتر از ۴ ساعت برطرف می‌شود به پزشک مراجعه کنید تا با تجویز درمان از عود عارضه جلوگیری شود.

این مشکل چگونه ایجاد می‌شود؟
نعوظ به طور طبیعی در پاسخ به تحریک جسمی یا روانی رخ می‌دهد. این تحریک باعث می‌شود برخی از عروق خونی شل و گشاد شوند و جریان خون به بافت اسفنجی درون آلت افزایش یابد و رگ‌های خونی که جریان خون را از آلت تناسلی خارج می‌کنند، در نتیجه افزایش فشار بسته ‌شوند و خون درون آلت به دام بیفتد. در نتیجه آلت پر از خون می‌شود.
پس از پایان تحریک، خون به خارج از آلت جریان پیدا می‌کند و این اندام به حالت شل ابتدایی‌اش باز می‌گردد. پریاپیسم هنگامی رخ می‌دهد که بخشی از این سیستم، خون، رگ‌های خونی یا اعصاب کنترل‌کننده آنها دچار اشکال شده و جریان طبیعی خون مختل می‌شود. در نتیجه نعوظ ناخواسته‌ای به وجود می‌آید که ادامه پیدا می‌کند. بعضی بیماری‌ها با تاثیر بر هریک از سه بخش خون، رگ‌های خونی و اعصاب ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند.
برخی از شایع‌ترین عللی که منجر به بروز این مشکل جنسی می‌شوند، به شرح زیرند:

• بیماری‌های خونی:
بیماری‌های مربوط به خون در ایجاد پریاپیسم – معمولا نوع ایسکمیک آن- نقش دارند؛ یعنی به علت عدم توانایی خروج خون ازآلت فرد دچار نعوظ ناخواسته می‌شود. از جمله این بیماری‌های خونی می‌توان به کم‌خونی سلول داسی شکل و لوسمی (سرطان خون) اشاره کرد.

• داروها:
معمولا پریاپیسم نوع ایسکمیک ممکن است عارضه جانبی برخی داروها باشد. از داروهایی که ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند، می‌توان به اینها اشاره کرد: داروهای خوراکی برای درمان اختلال نعوظ مانند سیلدنافیل (ویاگرا) و وردنافیل (لویترا).داروهای تزریق‌شده به آلت تناسلی برای درمان اشکال نعوظ مانند پاپاورین، داروهای ضدافسردگی مانند فلوکستین (پروزاک) و بوپروپیون (ولبوترین)، داروهای مورد استفاده برای درمان روان‌پریشی مانند ریسپریدون و اولنازاپین، داروهای ضداضطراب مانند دیازپام و داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین و هپارین.

• روان‌گردان‌های غیرمجاز:
برخی از داروهای غیرقانونی یا موادی که مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند، ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند؛ از جمله مصرف تفریحی داروهای درمان‌کننده اختلال نعوظ مانند ویاگرا، الکل، کوکایین، ماری‌جوانا یا اکستازی.

• جراحت‌ها:
یک علت شایع پریاپیسم غیرایسکمیک- نعوظ مداوم در نتیجه جریان خون زیاد به آلت تناسلی– ضربات یا جراحات وارده به دستگاه تناسلی، لگن یا میان‌دوراه- ناحیه میان قاعدهآلت و مقعد است.

• سایر عوامل:
آسیب طناب نخاعی، بیماری‌های دستگاه عصبی مانند ام‌اس، بیماری‌های ‌متابولیک مانند دیابت و لخته‌های خونی، زهر حیوانات مانند زهر عقرب یا عنکبوت بیوه سیاه.
عوارض و عواقب
پریاپیسم ایسکمیک می‌تواند باعث عوارض وخیمی شود. خون به دام افتاده درونآلت تناسلی از اکسیژن تهی شده و باعث آسیب به بافت‌ها می‌شود. در صورتی که نعوظ بیش از ۴ ساعت ادامه پیدا کند خون بدون اکسیژن شروع به نابود کردن بافت‌ها در آلت تناسلی می‌کند و در نهایت باعث اختلال نعوظ در فرد و از شکل افتادن آلت تناسلیمی‌شود.

 

فتیشیسم چیست؟

فتیشیسم چیست؟

فتیشیسم چیست؟

سعی داریم ابتدا مجموعه اختلالات جنسی را برای شما معرفی کنیم و بعد به مرور زمان، از هر دسته از این اختلالات ، یکی را معرفی نماییم.

شناخت این مشکلات دو فایده مهم دارد:

۱- بسیاری از افراد با مشکلات شخصی خود حداقل آشنا شده و متوجه می شوند که این مشکل درمان دارد و نیازی به این همه سکوت و پرده پوشی نیست…

۲- بسیاری دیگر از افراد جامعه و کسانی که مشکل خاصی ندارند با این نوع اختلالات آشنا گشته و از طرف دیگر راه پیشگیری از آن را می آموزند. خیلی از مشکلاتی که در حال حاضر برای ما در زندگی ایجاد می گردد به علت ناآگاهی است. ناآگاهی از رفتارهایی که انجام می دهیم(بی توجهی به نوع پوشش و حجاب در جامعه)، ناآگاهی از روشهای تربیتی که اتخاذ می کنیم و ناآگاهی از کوتاهی هایی که مرتکب می شویم(هیچ توجهی به خوراک ذهنی فرزندانمان نداریم و به راحتی فیلمها، عکسها و برنامه های شبکه های خارجی را در اختیار کودک و نوجوان و جوانمان قرار می دهیم

اختلالات جنسی به طور کلی به سه دسته تقسیم می شوند

۱- بدکاری های جنسی(منظور مشکلاتی است که در جریان ارتباط جنسی زن و مرد ایجاد می گردد مانند اختلال در نعوظ، انزال زودرس یا دیررس، واژینیسم و …)

۲- اختلالات هویت جنسی (نوعی آشفتگی قابل ملاحظه در مذکر یا مونث بودن است که فرد تمایل شدیدی نسبت به اینکه در زمره جنس مخالف باشد ابراز می دارد)

۳- نابهنجاری های جنسی(یک فرد طبیعی کسی که دامنه رفتارهای جنسی اش متوجه همسر(انسان) باشد. کسانی که از نابهنجاری های جنسی رنج می برند تنها با اشیا یا موقعیتهایی خاص می توانند به این ارضا دست یابند).

در سری مقالاتی که تا به حال در این بخش ارایه دادیم تنها به معرفی بدکاری های جنسی پرداختیم در حالی که از این به بعد قصد داریم طبقات دیگر اختلالات و مشکلات جنسی نیز مورد بررسی قرار گیرد.

اینکه به چه دلیل افراد مبتلا به این مشکل می شوند هنوز مشخص نیست اما محققان دلایل مختلفی از جمله انگیزش ناخودآگاه تا تاکید بر مکانیسم های عصبی که آسیب دیده را مد نظر قرار می دهند

در این یادداشت قصد داریم یکی از نا بهنجاری های جنسی یعنی فتیشیسم را به شما معرفی کنیم:

فتیشیسم وضعیتی است که در آن یک شی(بت)به عنوان منبع اولیه برانگیختگی جنسی و ارضا عمل می کند. این اختلال یکی از پیچیده ترین اشکال رفتار جنسی است و مزمن است و در مواردی جمع آوری اشیا بت گونه مانند لباس زیر زنانه، چکمه، کفش، جوراب و .. را به خود اختصاص می دهد. ضمنا اکثر این افراد در فعالیتهای جنسی خود انزوا طلب هستند.

این دسته از افراد گاه با مشاهده کفش یا چکمه،جوراب و یا پاهای زنان و یا حتی مشاهده انگشتان پای زنان(فوت فتیش) دچار تحریک جنسی می شوند و این مساله برای خود آنها آزار دهنده بوده و زندگی روزمره را با اختلال مواجه می کند به خصوص که برای بسیاری از این دسته از افراد این وضعیت توام با احساس گناه است و به همین دلیل اصلا برای درمان مشکل خوداقدامی نمی کنند.

اینکه به چه دلیل افراد مبتلا به این مشکل می شوند هنوز مشخص نیست اما محققان دلایل مختلفی از جمله انگیزش ناخودآگاه تا تاکید بر مکانیسم های عصبی که آسیب دیده را مد نظر قرار می دهند.

اما آنچه که مسلم است این است که تبلیغات ماهواره ها و انواع فیلمهای غیر اخلاقی و .. در شکل گیری و حتی بیدار شدن این مشکل نقش بسزایی را خواهد داشت

درمان

برای درمان این مشکل پژوهشهای کمی صورت گرفته و همانطور که برای یافتن تعریفی ساده از این اختلال باید متون بسیاری را جستجو کرد مسلما برای درمان آن نیز ناچاریم متون و مقالات متعددی را مورد بررسی قرار دهیم.

اما به طور کلی به نظر می رسد روشهای رفتارگرایی در کنترل این مشکل می تواند بسیار موثر باشد:

درمانهای اجتنابی یعنی مواجهه واقعی یا خیالی با محرک نامطلوب و سپس دریافت یک محرک نامطلوب مثل ضربه برقی می تواند در درمان این مشکل موثر باشد. مثلا درمانگر باید بیمار را با موقعیتهای تحریک کننده مواجه کند و هر گاه که بیمار دچار تحریک شد، ضربه الکتریکی به وی وارد نماید تا به مرور این موقعیتها برای وی انزجار آور شود.

**دو روشی که در ادامه عنوان می گردد مربوط به کنترل خیالپردازی های این بیماران است. مسلما تا زمانی که خیال پردازی در میان نباشد فرد این گونه در برابر این نوع محرکها تحریک نمی شود. لذا دو روش ذیل به این منظور ارایه می گردد:

روش دیگر عادت آموزی است. در روش عادت آموزی، فرد باید با افکار تحریک کننده خود دایما مواجه شود. برای مثال تمام افکار آزاردهنده و تحریک کننده خود را پیدا کرده و انها را بر روی یک نوار ضبط کند(حتی در این زمینه فیلمهای ویدیویی آموزشی هم وجود دارد که در دسترس درمانگران است) سپس دایما این نوار را گوش کنید تا این افکار برایش به صورت عادت در بیاید و دیگر به آنها توجهی نداشته و با مرور این افکار دچار تهییج و تحریک نشود.

تحریک شدن این دسته از افراد توام با اضطراب است بنابراین تنها راه کنترل این تنش و اضطراب، یادگیری روشهای آرامش ورزی است که به فرد کمک می کند تا با این نوع موقعیتها به درستی مواجه گردد

ایجاد وقفه در فکر ، منظور از وقفه در فکر این است که بیمار بتواند بر فرآیند فکری خود کنترل یابد و هرگاه افکار تحریک کننده و تهییج دکننده به ذهنش رسید توانایی کنترل بر آن را داشته باشد. برای این کار فرد باید خودخواسته این افکار را در ذهن ایجاد کند و سپس بلافاصله فریاد بکشد، “ایست”. این فریاد می تواند واقعاً شنیده شود یا فقط در ذهنشان باشد. به این فریاد ادامه دهید تا فکر منفی از بین برود.

و روش دیگر یادگیری آرامش آموزی است. از آنجا که تحریک شدن این دسته از افراد توام با اضطراب است بنابراین تنها راه کنترل این تنش و اضطراب، یادگیری روشهای آرامش ورزی است که به فرد کمک می کند تا با این نوع موقعیتها به درستی مواجه گردد. فراموش نکنید که ما تنها توضیحاتی اجمالی از روشهای درمانی را ارایه دادیم و درمان قطعی این مشکلات تنها از طریق ارزیابی کامل بیمار و دخالت مستقیم درملانگر در فرآیند درمان میسر است

ناتوانی جنسی مرد با سرزنش زن تشدید می شود

ناتوانی جنسی مرد با سرزنش زن تشدید می شود

ناتوانی جنسی در مردان، یکی از مباحث متأخر در در عرصه عمومی در ایران است. این پدیده هر چند که مشکل نوظهوری نیست ولی عقب نشینی خطوط قرمز جامعه در اثر روند توسعه و مدرن شدن روزافزون، در ایران امروز آسان تر از قبل “موضوعی برای گفتگوهای مردم” شده است.
در سال ۱۳۸۶، دبیر همایش خانواده و سلامتی در ایران، اعلام کرد که ۵۰ تا ۶۰ درصد طلاق ها در ایران، ناشی از مشکلات و اختلالات جنسی است. بخش عمده ای از این اختلالات، ناتوانی جنسی در مردان در اشکال گوناگون آن است…


دکتر علی آستانه ناظری، متخصص اعصاب و روان، درباره انواع و علل ناتوانی جنسی در مردان و نحوه مواجهه درست با این مشکل توضیح داده است.
ناتوانی جنسی دقیقاً چیست؟
تمایلات و رفتار جنسی در انسان در چهار حوزه تعریف می شود و اختلال های جنسی نیز این چهار حوزه را در بر می گیرد. این چهار حوزه عبارتند از:
۱- میل جنسی؛ یعنی کشش ذهنی و درونی برای ایجاد ارتباط جنسی که به صورت طبیعی باید در انسان وجود داشته باشد.
۲- رفتار تحریکی؛ یعنی شخص به لحاظ فیزیکی بتواند آمادگی لازم برای ارتباط جنسی را بدست بیاورد و رابطه جنسی را از این حیث بدون مشکل پیش ببرد.
۳- ارضاء شدن جنسی؛ یعنی شخص باید به درستی و در زمان مناسب ارضاء شود.
۴- آرامش و سکون ذهنی و جسمی پس از ارضاء شدن.
البته منظور از ناتوانی جنسی، در میان عامه مردم، ناتوانی در دو حوزه اول است و به نظر می رسد که ناتوانی جنسی هم بیشتر در همین دو حوزه رواج است. یعنی در افت کشش جنسی و ناموفق بودن در ایجاد ارتباط به لحاظ فیزیکی.
ممکن است فرد کشش جنسی داشته باشد اما به لحاظ فیزیکی برای برقراری رابطه و یا ادامه دادن رابطه، مشکل داشته باشد.

ظاهرا شایع ترین نوع ناتوانی جنسی، ناتوانی در نعوظ در عین برخورداری از اشتهای جنسی است.
بله ؛ منظور از ناتوانی جنسی در مردان، بیشتر همین ناتوانی است. یعنی ناتوانی در نعوظ و یا ادامه دار نبودن نعوظ. مردان ممکن است به علل گوناگون با وجود تمایل جنسی ، ناتوانی فیزیکی در برقراری رابطه جنسی داشته باشند.
البته به لحاظ علمی، انزال زودرس نوع شایع تری از ناتوانی است ولی مردم غالباً این حالت را مصداق ناتوانی جنسی نمی دانند. اما این حالت هم نوعی ناتوانی است؛ چون در این حالت مرد خودش ارضاء می شود اما رضایت جنسی همسرش تامین نمی شود. این ناتوانی، شایع ترین نوع ناتوانی جنسی است اما ناتوانی به معنای عام، همان مشکل نعوظ علیرغم میل جنسی است.

انزال زودرس با اینکه مصداقی از ناتوانی است اما ظاهراً لطمه روحی چندانی به مردان نمی زند. درست است؟
نه، انزال زودرس ممکن است به مخدوش شدن رابطه مرد با همسرش شود. یعنی نارضایتی زن بر روان مرد هم تاثیر می گذارد. این وضع ممکن است به اعتراض زن بینجامد و زندگی زن و مرد را به کلی تحت تاثیر قرار دهد.
انزال زودرس و اعتراض زن به این وضع، می تواند موجب شرمندگی و استرس مرد شده و به تشدید این حالت در وجود او منجر شود. استرس می تواند ضعف در این زمینه را بیشتر کند.
توانایی جنسی در مردان، بخش عمده ای از اعتماد به نفس آنها را در ارتباط با جنس مخالف تشکیل می دهد. بنابراین ممکن است سرزنش شدن از سوی زنان در اثر انزال زودرس، اعتماد به نفس مرد را کاهش دهد.
سرزنش از سوی زنان در اثر انزال زودرس مرد، حتی ممکن است در درازمدت موجب کاهش میل جنسی مرد شود. پس انزال زودرس لزوماً فقط موجب نارضایتی زنان نمی شود. اما طبیعتاً ناتوانی در نعوظ علیرغم برخورداری از میل جنسی، بیش از انزال زودرس موجب نارضایتی مردان می شود. به همین دلیل هم شاید نام ناتوانی بر این پدیده گذاشته شده است. یعنی مرد میل به رابطه جنسی دارد و قدرت ارضاءشدن هم دارد اما توانایی جسمی برای این کار ندارد.
وقتی که صرفاً میل جنسی افت می کند، مردان کمتر ناراضی هستند چرا که گرایش زیادی به برقراری رابطه جنسی ندارند. نارضایتی در این حالت بیشتر ناشی از تهدید احتمالی این وضع برای بنیان خانواده مرد است و گر نه فی نفسه، لطمه زیادی به مرد نمی زند.

ممکن است فرد توانایی نعوظ داشته باشد اما اشتهای جنسی نداشته باشد؟
بله. این حالت هم رخ می دهد. اشتهای جنسی مطلقاً از بین نمی رود. میل جنسی به طور نسبی کاهش می یابد و در واقع این همان حالت اول است که به آن اشاره کردم. یعنی فرد توان نعوظ و ارضاءشدن دارد اما میل چندانی به برقراری رابطه جنسی ندارد. این حالت همان سردمزاجی یا اختلال میل جنسی است.

ناتوانی در نعوظ حالات متفاوتی دارد؟
بله. گاهی مردان کاملاً ناتوان از نعوظ هستند ولی گاهی نعوظ دوام چندانی ندارد. یعنی مرد بدون اینکه خودش ارضا شود و یا شریک جنسی اش را راضی کند، تحریک شدگی فیزیکی اش را از دست می هد. مردانی که به کلینیک ها مراجعه می کنند، بیشتر از این شکل ناتوانی گلایه دارند.

تعداد دفعات ارضا شدن مرد در کنار همسرش، حد معینی دارد؟ یعنی مردی که یکبارس ارضا می شود و دیگر تمایلی به این کار ندارد، دچار ناتوانی جنسی است؟
کسی که می تواند در چند ساعت چند بار رابطه جنسی برقرار کند و ارضا هم بشود، توانایی جنسی بالایی دارد اما کسی که پس از یکبار ارضا شدن، دیگر تمایلی به این کار ندارد، ناتوان جنسی محسوب نمی شود.
حداقل انتظار این است که مرد بتواند وارد رابطه جنسی شود و توانایی نعوظ به مدت کافی داشته باشد و انزال زودرس هم نداشته باشد. حالا ممکن است کسی میل جنسی اش بیشتر باشد و دفعات بیشتری رابطه داشته باشد. دیگران را که آن حداقل انتظار را برآورده می کنند اما قدرت تکرارشان کمتر است، نمی توان بیمار قلمداد کرد.
البته از اکثریت مردان انتظار می رود که در طول یک روز بتوانند بیش از یکبار رابطه جنسی داشته و ارضا شوند. در رابطه جنسی، تناسب طرفین رابطه مهمتر از هر چیز دیگری است. شاید کسی توانایی جنسی بالایی نداشته باشد اما همسرش هم مثل او باشد و در نتیجه مشکلی برای آنها پیش نیاید.اگر از ناتوانی مطلق در نعوظ و ارضاشدن صرفنظر کنیم، اکثراً عدم تناسب تمایلات و رفتارهای جنسی است که موجب اعتراض طرفین می شود.

در زوج درمانی از نوع درمان رابطه جنسی، تلاش می شود تا هماهنگی و تناسب لازم بین زن و مرد پدید آید. به هر حال رضایت از طرف مقابل به دلیل هماهنگی و تناسب طرفین، خیلی مهمتر از توانایی جنسی است.

درباره ناتوانی جنسی روانی و وریدی هم کمی توضیح می دهید؟
ناتوانی روانی ناشی از اخلال در فرایندی است که باید در مغز رخ دهد تا مرد میل جنسی اش برانگیخته شود و رابطه جنسی برقرار کند. یعنی همان چیزی که تا الان داشتیم درباره آن حرف می زدیم. ولی توانایی مرد برای رابطه جنسی، محصول ساز و کاری است که از طریق وریدها محقق می شود.
اگر کسی دچار بیماری عروقی باشد یا مبتلا به مرض قند و یا سایر بیماری هایی باشد که به عروق صدمه می زنند، خون رسانی او به تدریج دچار مشکل می شود. وقتی که خون رسانی به اندام جنسی مشکل پیدا کند، نعوظ هم دچار مشکل می شود.
در این صورت، متخصصان کلیه و مجاری باید به این فرد کمک کنند تا خون رسانی به خوبی انجام شود. البته چنین اقداماتی در بسیاری از موارد موفقیت آمیز نیست. اما مشکل اصلی مردان در ناتوانی جنسی، ذهنی است. ناتوانی وریدی برای نعوظ، خیلی نادر است و در بیماری هایی خاص رخ می دهد. علت اصلی ناتوانی جنسی، ناتوانی روانی است.
پس افراد مبتلا به ناتوانی جنسی، بیشتر باید به روانپزشک و روانکاو مراجعه کنند.
بله. البته ما آنها را ابتدا به سایر همکارانمان ارجاع می دهیم تا چک آپ کلی انجام شود. حداقل باید یک سلسله عکس و آزمایش خون از آنها باید داشته باشیم. اگر از این نظر مشکلی نباشد، این افراد وارد فاز روانپزشکی می شوند. معمولاً هم این طور است. یعنی مشکل آنها بیشتر روانی و ذهنی است نه جسمی.

مهمترین علل ناتوانی جنسی چیست؟
بخش عمده ای از این پدیده به سنین قبل از بلوغ برمی گردد. نوع رابطه پسر بچه با زنان اطرافش در دوران کودکی، در این امر خیلی موثر است. نوع رابطه عاطفی ای که امنیت روانی را برای پسر بچه تامین می کند، چه با مادر چه با سایر محارم، اگر دچار آسیب شود، چه آسیب ناشی از افراط و چه آسیب ناشی از تفریط، فرد را در ایجاد امنیت روانی در رابطه با زنان دیگر در دوران بزرگسالی اش دچار مشکل و چالش می کند.
این چالش ممکن است کار را به جایی برساند که غریزه جنسی فرد هم تحت الشعاع واقع شده و ضعیف شود. اگر پسر بچه در دوران قبل از بلوغ، رابطه خوبی با جنس مخالف از حیث ایجاد صمیمت و اعتماد و اتکا داشته باشد، طبیعتاً در دوران بزرگسالی در ارضای غرایزش هم دچار مشکل خاصی نخواهد شد. اگر هم مشکلی پیدا کند، ناشی از بی تجربگی است که به مرور زمان و یا با کمک پزشک رفع می شود.
اما اگر مردان در دوران کودکی رابطه مطلوبی با جنس مخالف از جهات مذکور نداشته باشند، احتمالاً این مشکلات در دوران بزرگسالی هم در همبستری آنها با جنس مخالف به سرعت خودشان را نشان می دهند.

عوامل بیرونی مثل مشروبات الکلی و مواد مخدر تاثیر زیادی بر ناتوانی جنسی دارند؟
اگر کسی به این مواد معتاد باشد، قطعاً در درازمدت میل جنسی و توانایی نعوظش به شدت کاهش می یابد. اگر کسی ناتوانی داشته باشد و یکبار مثلاً با تریاک مشکلش حل شده باشد و بخواهد همیشه از تریاک برای حل مشکل جنسی اش استفاده کند، پس از مدتی دو جور گرفتاری دارد: یکی اینکه میل جنسی اش از قبل هم کمتر می شود و گرفتاری دیگر اعتیاد اوست.

کدام ماده مخدر بیشترین تاثیر منفی را دارد؟
تا جایی که من اطلاع دارم، مواد خانواده تریاک بیشترین اثر مخرب را دارند. مثل هرویین و مورفین و شیره و خود تریاک. البته مواد روانگردان جدید هم آثار خیلی بدی دارند. این مواد در لحظه، مهارگسیختگی و ظاهراً افزایش میل ایجاد می کنند اما پس از مدتی موجب افت میل جنسی می شوند.
چنین موادی، مثل شیشه و اکس، فقط رفتار لذت جویانه را افزایش می دهند و فرد را در حین رابطه جنسی بی مهابا می کنند اما میل جنسی را لزوماً بیشتر نمی کنند.

میزان شیوع ناتوانی جنسی در جامعه ایران چقدر است؟
فکر نمی کنم درباره این موضوع، مطالعه و تحقیق مستقلی جدا از تحقیقات جهانی صورت گرفته باشد. ولی فکر می کنم رقمی حول و حوش ۵ درصد مواجه باشیم؛ البته اگر مشکل انزال زودرس را کنار بگذاریم. بعضی وقت ها عدم تناسب بین زن و شوهر با ناتوانی جنسی یکی گرفته می شود. اما اگر بخواهم بر اساس آمار جهانی پاسخ شما را بدهم، باید بگویم حداکثر ده درصد مردان ایران دچار ناتوانی جنسی هستند.

الان چند سالی است که درباره این موضوع زیاد صحبت می شود. این یک پدیده جدید است یا اینکه افزایش شفافیت در جهان مدرن، علت آشکار شدن بیش از پیش این مشکل شده است؟
به نظر من شفاف شدن فضای جامعه، علت سخن گفتن بیشتر درباره ناتوانی جنسی است. البته در قدیم هم مردم در این خصوص حرف می زدند. در طب سنتی مثلاً به این موضوع پرداخته شده است. اما در زندگی مدرن چون استرس های انسان بیشتر شده است، بعید نیست که ناتوانی جنسی هم بیشتر شده باشد. اما در این باره نمی توان حکم قاطعی صادر کرد.

ناتوانی و نارضایتی جنسی چقدر در طلاق های روزافزون در جامعه ایران موثرند؟
قطعاً تاثیر دارد ولی این نکته را هم نباید نادیده بگیریم که ناتوانی جنسی مرد، دلیلی محکمه پسند برای جدایی زن از مرد است. یعنی گاهی که خوب بررسی می کنیم، می بینیم مشکلات دیگری موجب درخواست طلاق زن از مرد شده است اما چون زنان با مطرح کردن آن مشکلات نمی توانند از شوهرانشان طلاق بگیرند، بر روی ناتوانی جنسی مرد متمرکز می شوند.
در نتیجه می توان گفت مشکلات پیش روی زنان در امر طلاق، موجب شده است موضوع ناتوانی جنسی مردان در گفتگوهای روزمره مردم جامعه ما، بیش از حد پررنگ شده باشد. اگر زنان می توانستند راحت تر طلاق بگیرند، شاید کمتر درباره ناتوانی جنسی شوهرانشان صحبت می کردند.

زنانی که خواستار طلاق نیستند، معمولاً با شوهرانشان که ناتوانی جنسی دارند چگونه برخورد می کنند؟
معمولاً مدارا می کنند و چیزی به زبان نمی آورند. در فرهنگ ما که سنتی تر از خیلی از کشورهای دیگر است، بسیاری از خانم ها به مساله ارضای زن در رابطه جنسی، آن قدرها بها نمی دهند. یعنی چنین چیزی دغدغه اصلی آنها نیست. اینکه همسرشان به آنها محبت کند و آنها را از نظر مالی تامین کند و پدر خوبی برای بچه های آنها باشد، برای آنها مهمتر است تا اینکه شوهرشان از نظر جنسی رضایت آنها را به شکل کامل تامین کند.
در فرهنگ های سنتی تر، زنان آن قدرها تجربه جنسی ندارند که بخواهند شوهرشان را با دیگری مقایسه کنند و او را زیر سوال ببرند. اما در بخش های مدرن تر جامعه ایران، که زنان تحصیلکرده تر و به لحاظ مالی مستقل تر شده اند، اهمیت این موضوع برای آنها بیشتر می شود. البته ارضاء جنسی برای زنان سنتی هم مهم است اما آنها بابت این موضوع خیلی کمتر گلایه می کنند.

توصیه شما به زنانی که شوهرانشان ناتوانی جنسی دارند چیست؟
من به آنها پیشنهاد می کنم که رفتار تخریبی با همسرشان در پیش نگیرند. آنها باید سعی کنند با تاکید بر خوبی های شوهرشان، او را راضی کنند که تن به مشاوره با متخصص بدهد. هر دو باید نزد مشاورین، یعنی متخصصان روانپزشکی و یا روانشناسان بالینی ای که اختصاصاً درباره مشکلات زناشویی تعلیم دیده اند، بروند و از آنها اطلاعات و آموزش های لازم را فراگیرند تا این مشکل را بتوانند حل کنند.

این کار هم باید دو نفره انجام شود. یعنی هر دو باید نزد مشاور بروند نه فقط یکی از آنها.
این نکته را هم نباید فراموش کرد که معمولاً زنی که کارش با شوهرش به این مرحله می رسد، مشکلات دیگری هم با او دارد. مثل میزان محبتی که از او دریافت می کند و یا نوع رابطه او و شوهرش با خانواده هایشان. بنابراین باید درباره همه مشکلات با متخصص حرف بزنند نه صرفاً درباره ناتوانی جنسی مرد.

ناتوانی جنسی با افزایش سن مرد رابطه معناداری دارد؟
به طور کلی خیر. کسی که در سنین جوانی، یعنی در سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی، فعالیت جنسی خوبی داشته باشد، معمولاً تا پایان عمر هم می تواند فعالیت جنسی اش را حفظ کند. البته این پدیده تا حدی مثل پیرچشمی و افت حافظه در سنین کهولت است.

یعنی مردان در سنین پیری، کیفیت و توانایی جنسی شان کمی افت می کند ولی نه در حدی که بتوان آن را مصداق بیماری ناتوانی جنسی دانست.
بنابراین بیش از هر چیز، شیوه زندگی جنسی افراد در دوران جوانی، در رفتارهای جنسی آنها در دوران پیری تاثیرگذار است. در جامعه ما، چون که فعالیت جنسی جوان ها محدود است، ممکن است افراد در سنین بالاتر، افت جنسی محسوسی داشته باشند. اما جدای از این، توانایی ادامه نعوظ در مردان مسن، بیشترین رابطه را با سن آنها دارد.
این امر هم علل وریدی دارد. یعنی تنگی عروق موجب ضعف طبیعی نعوظ مرد در سنین پیری می شود. یک مرد ۷۰ ساله همان طور که به علت تنگی عروق و ضعیف شدن پمپاز قلبش نمی تواند ۲۰ تا پله را بالا برود، معمولاً در برقراری رابطه جنسی طولانی مدت هم مشکل دارد. یعنی او از این حیث دیگر نمی تواند مثل سن چهل سالگی باشد. اما این حالت الزاماً نشانه ناتوانی جنسی مرد نیست.
فعالیت جنسی برای مردان مسن مثل برداشتن اجسام سنگین است. همان طور که یک پیرمرد یا یک مرد میانسال نمی تواند مثل دوران جوانی هر شیء سنگینی را از زمین بردارد و باید در برداشتن اجسام سنگین عاقلانه عمل کند، در فعالیت جنسی اش هم باید عقل و مدیریت به خرج دهد. با این حال نفس میل جنسی، هیچ ربطی به سن و سال ندارد؛ بلکه کاملا تحت تاثیر الگوی زندگی فرد، از سنین بلوغ تا پایان زندگی اوست.