شایع ترین بیماری های آمیزشی را بشناسید

شایع ترین بیماری های آمیزشی را بشناسید

شایع ترین بیماری های آمیزشی را بشناسید

به شما شایع ترین بیماری های آمیزشی را معرفی می‌کنیم که در جامعه به طور گسترده اکران شده هست و تعداد زیادی از زنان و مردان را مبتلا ساخته هست. مریضی‌هایی کهاز طریق روابط جنسی منتقل میشوند، مریضی‌های آمیزشی نامیده میشوند. این مریضی‌ها از طریق همه ی روش‌های آمیزش منتقل می شوند.

 

یک زن در مواجهه با مریضی آمیزشی، احتمال اینکه مبتلا شود و نیز احتمال اینکه مریضی‌اش بدون علامت باشد، اکثر هست. در نتیجه دنبال درمان نمیرود و مریضی را منتقل میکند.عوارض مریضی‌های آمیزشی در خانم‌ها، عفونت لگنی و به دنبال، آن حاملگی خارج رحمی یا ناباروری هست که متأسفانه درمان مریضی آمیزشی، باعث برگشت قدرت باروری زن نخواهد شد.

مریضی‌های آمیزشی را به دو دسته بزرگ قابل درمان و غیرقابل درمان تقسیم می کنند.طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، سالانه ۳۳۳ میلیون مورد اخیر مریضی آمیزشی قابل درمان «سفیلیس, سوزاک، کلامیدیا و تریکومونا» در دنیا اتفاق می‌افتد. از هر ۲۰ فرد جوان یک نفر در سال مبتلا به مریضی آمیزشی قابل درمان میشود «در این آمار، مریضی‌های آمیزشی ویروسی مانند ایدز کنار گذاشته شده‌اند».

سه دهه گذشته، شایع‌ترین مریضی آمیزشی سوزاک و دو دهه گذشته، شایع‌ترین مریضی، عفونت با کلامیدیا بود ولی در حال حاضر، شایع‌ترین مریضی آمیزشی، عفونت با دو نوع ویروس پاپیلوم انسانی و ویروس هرپس یا همان زوناست. گرچه این آمارها مربوط به کل دنیاست و در برخی نقاط دنیا، شایع‌ترین نوع مریضی آمیزشی متفاوت هست

و ممکن هست هنوز سوزاک یا مریضی دیگری باشد. در عین حال، بیش از ۳۰ نوع مریضی آمیزشی وجود دارد که شایع‌ترین انها در چهار گروه طبقه‌بندی می شود:باکتریایی شامل سوزاک، سفیلیس، کلامیدیا، گرانولوم مغبنی و شانکر


قارچی شامل کاندیدیاز

ویروسی شامل هپاتیت، هرپس سیمپلکس یا همان زونا، ایدز، ویروس پاپیلوم انسانی و مولوسکوم کونتاگیوزوم که به صورت زگیل‌های ریز ظاهر میشود.

انگل شامل شپش ناحیه تناسلی و جرب

برای مریضی‌های آمیزشی دو نوع پیشگیری وجود دارد؛ پیشگیری نخست کهاز طریق آموزش هست و پیشگیری ثانویه کهاز طریق تشخیص بموقع و درمان مناسب انجام میگیرد و از گسترش آن در جامعه جلوگیری می کند. در این میان، برترین روش پیشگیری از مریضی‌های آمیزشی، اجتناب از تماس با فرد آلوده و تمام مایعات طبیعی بدن او حتی بزاق دهان هست.


بهره گیری صحیح از کاندوم هم خطر ابتلا را کم میکند ولی برخی مریضی‌ها با وجود بهره گیری از کاندوم قابل سرایت میباشند.یکی دیگر از روش‌های پیشگیری، بهره گیری از واکسن هست.برخی مریضی‌های آمیزشی ویروسی مانند هپاتیت، هرپس سیمپلکس و تعدادی از گونه‌های ویروس پاپیلوم انسانی نیز واکسن مؤثر دارند.

به گزارش پارس ناز گرچه در صورت لزوم می توان برای تشخیص مبتلا بودن فرد به مریضی آمیزشی از تست‌های آزمایشگاهی مربوطه بهره گیری کرد. باید دقت داشت، تعداد زیادی از عفونت‌ها بلافاصله پس از ابتلا قابل تشخیص نیستند.بنابراین باید مدت زمانی مناسب اجازه داد تا تست مربوطه مثبت شود. حتی برخی مریضی‌های آمیزشی مانند ویروس پاپیلوم انسانی را ممکن هست نتوان با آزمایش‌های دقیق تشخیص داد.

 

 

Share this post